KIDS ON THE SLOPE เพลงแรก รักแรก จูบแรก ภาพยนตร์แนว Coming of Age เรื่องใหม่จากแดนอาทิตย์อุทัย กำกับโดย มิกิ ทากาฮิโระ ผู้กำกับภาพยนตร์สุดซึ้งกินใจอย่าง Tomorrow I will date with yesterday’s you
KIDS ON THE SLOPE เพลงแรก รักแรก จูบแรก ถูกดัดแปลมาจากมังงะเรื่องเยี่ยมในชื่อเดียวกัน และเคยถูกดัดแปลงเป็นอนิเมชั่นในปี่ 2012 มาแล้ว
นักแสดงเรียงจากซ้าย โคมัตสึ นานะ (รับบท มุคาเอะ ริตสึโกะ) จิเน็น ยูริ (รับบท นิชิมิ คาโอรุ) และ นาคากาว่า ไทชิ (รับบท คาวาบุจิ เซ็นทาโร่) นักแสดงทั้งสามคนที่มีบุคลิกราวกับออกมาจากโลกในการ์ตูน!
จิเน็นซัง นาคากาว่าซัง และโคมัตสึซัง สามนักแสดงที่สนิทสนมกันดีได้มาบอกเล่าถึงเสน่ห์ของภาพยนตร์เรื่องนี้และเบื้องหลังการถ่ายทำ!!
สิ่งที่ต้องทำในการรับบทเป็น คาโอรุ เซ็นทาโร่ ริตสึโกะ
จิเน็น: เรื่องที่สำคัญที่สุดยังไงก็เปียโนครับ เคยคิดว่าก่อนอื่นจะต้องจำวิธีเล่นเพลงให้ได้ก่อน แต่หลังจากนั้นพอคิดว่าจะเล่นเพลงด้วยอารมณ์ไหน แสดงอารมณ์ออกมายังไง ก็คำนึงถึงความสำคัญของการทำความเข้าใจกับบทเพลงไปด้วยระหว่างที่เล่นเปียโนมากขึ้น
ไทชิ: เซ็นทาโร่จะมีท่ายืน ท่าเดิน แล้วก็ท่าทางต่าง ๆ ในแบบของตัวเองอยู่ ตอนแรกก็คิดว่าจะแสดงออกมายังไงดีนะ แล้วก็รู้สึกว่าเขาเหมือนกอริลล่าหน่อย ๆ (หัวเราะ)
นานะ: เข้าใจเลย! วิธีการขยับแขนขาน่ะ!
จิเน็น: เสียงฝีเท้าก็ใช่เลย!! (หัวเราะ)
ไทชิ: ขนาดนั้นเลยเหรอ!? (หัวเราะ)
จิเน็น: ตอนที่เข้าฉากกับริตจังอยู่ก็จะรู้สึกได้ว่าตอนนี้เซ็นทาโร่กำลังตามมาข้างหลังแล้วสินะ (หัวเราะ) รับรู้ได้ถึงพลังความแข็งแกร่งเลยล่ะ
นานะ: รู้สึกแบบ มาละ! มาละ! มาละ! (หัวเราะ)
ไทชิ: ฮ่า ๆๆ คือพอลองเทียบเซ็นทาโร่เป็นตัวอะไรสักอย่างก็นึกถึงกอริลล่าขึ้นมา กอริลล่าเป็นสัตว์ที่ละเอียดอ่อน ก็คิดว่าเหมือนเซ็นทาโร่เลย ตอนแสดงก็นึกถึงเรื่องนี้อยู่ด้วย
จิเน็น: ส่วนคาโอรุเนี่ย ถ้าจะให้พูดว่าเป็นคนยังไงก็เป็นพวกเก็บตัวล่ะนะ แต่ก็เป็นคนที่ได้รับพลังจากเซ็นทาโร่ ตอนถ่ายทำก็สนุกมากเลยกับการคิดว่าจะได้พลังแบบไหนจากการแสดงของไทชิบ้าง แล้วจะแสดงกลับยังไงดี
นานะ: แรก ๆ ฉันก็สงสัยว่าริทสึโกะเป็นคนแบบไหนกันนะ? ฉันคิดว่าเป็นคนซื่อ ๆ ที่มีบรรยากาศอบอุ่น มองคาโอรุกับเซ็นทาโร่ด้วยสายตาอ่อนโยนอยู่เสมอ พอถึงเวลาถ่ายทำจริง ๆ ได้มองคาโอรุกับเซ็นทาโร่ที่สนุกกับการเล่นดนตรีด้วยกันแล้วก็ประทับใจขึ้นมาจริง ๆ จนยิ้มออกมาเองเลยล่ะ เฝ้ามองสองคนแล้วก็คิดว่าอ่า(ริตสึโกะ) คงรู้สึกแบบนี้สินะ จะบอกว่าเป็นการเล่นตามบทก็ไม่ใช่หรอก ฉันรู้สึกแบบนี้จริง ๆ ได้ทั้งสองคนช่วยไว้เยอะเลย
จิเน็น: พูดถึงริตจังแล้ว ฉากที่เราเล่นด้วยกันฉากแรก… ตอนที่ริตจังพูดว่า มุคาเอะ ริตสึโกะค่ะ เป็นฉากแรกของนานะจังด้วยสินะ คงเพราะแบบนั้นก็เลยตื่นเต้นเขินจนเหมือนจะลืมชื่อตัวละครที่ตัวเองเล่นไปเลยใช่ไหม?
นานะ: อะใช่ เป็นอย่างนั้นแหละ
จิเน็น: ฉันเอง ตอนนั้นเพิ่งเจอกันใหม่ ๆ ก็เลยไม่ทันได้รับมุกด้วยล่ะ(หัวเราะ) ปกติแล้วเวลามาแนะนำตัวก่อนจะแสดงด้วยกันก็จะพูดชื่อจริงของตัวเองกันใช่ไหม
ล่ะ แต่นานะจังจู่ ๆ ก็เดินมาแล้วก็หยุด หันไปมองทางอื่นแป๊บนึงแล้วก็พูดว่า มุคาเอะ ริตสึโกะค่ะ
ไทชิ: นึกไม่ออกเหรอ? นึกชื่อไม่ออกอะนะ!?
นานะ: อื้อ แบบเอ๊ะ ชื่ออะไรนะ? (หัวเราะ)
จิเน็น: ตรงจุดนั้นก็น่ารักนะ (หัวเราะ)
ไทชิ: นานะจังมีปัญหากับสำเนียงซาเซโบะด้วยนี่เนอะ อย่างเช่นพูดคำว่า "よかったとに~" (โยคัตตะโตะนิ ก็คงจะดี) ไม่ได้สักที
นานะ: ใช่ ๆ จะพูดกี่รอบก็ไม่ได้สักที!
เป็นการแสดง? หรือว่าเป็นตัวตน? เสน่ห์จากตัวละครที่สัมผัสได้คือ
ไทชิ: ตอนที่เจอทั้ง2คนแต่งตัวเป็นตัวละครในกองถ่ายครั้งแรกก็รู้สึกว่าสำหรับริตจังเนี่ย ภาพตอนที่นั่งอยู่ตรงเค้าท์เตอร์ร้าน Mukae records นั่นคือริทจังจริง ๆ อย่างกับหลุดมาจากในมังงะเลย คาโอรุก็คือคาโอรุชัด ๆ เพราะแบบนี้ผมก็เลยเป็นเซ็นทาโร่ได้ล่ะ
นานะ: ไทชิคุงเป็นเซ็นทาโร่แต่แรกแล้วนะ แบบ... “ถ้าเซ็นทาโร่มีตัวตนจริงๆก็คงประมาณนี้แหละ” เข้ากับทรงผมมากด้วย ไม่รู้สึกขัดตรงไหนเลย แถมยังเข้ากับเสื้อลายทางสุด ๆ
ไทชิ: ใส่ขึ้นเนอะ! (หัวเราะ)
นานะ: ชอบจนไปหาซื้อมาใส่เลยนี่!
ไทชิ: ใช่ ๆ ไปซื้อที่ร้านขายเสื้อผ้าในซาเซโบะนั่นแหละ (หัวเราะ) แต่ลายเล็กกว่าหน่อยนึง
จิเน็น: กลายเป็นเซ็นทาโร่ตัวปลอมไปเลย (หัวเราะ)
นานะ: เซ็นทาโร่บนจอก็งดงาม.. เท่ด้วย รู้สึกว่าสามารถนั่งดูได้ไปตลอดเลยล่ะ ส่วนคาโอรุน่ะ ท่าทางตอนเคลื่อนไหวน่ารักนะ อย่างฉากที่สองคนคุยกันบนดาดฟ้า...
นานะ: เป็นคาโอรุที่มีทั้งความน่ารักและความจริงจัง พอเห็นทั้งสองคนก็อดยิ้มตามไม่ได้ รู้สึกได้เลยว่าสนิทกันจริง ๆ เป็นความสัมพันธ์ที่ดีนะ ผู้ชมเองก็จะต้องดูแล้วคิดแน่ๆว่าอยากดูเรื่องราวของทั้ง2คนอีกจังเลย
ไทชิ: ถ้าไม่ใช่จิเน็นคุงก็คงจะเขิน ๆ อยู่ ถ้าต้องแสดงกับนักแสดงที่เพิ่งเจอกันครั้งแรกก็คงจะแสดงออกมาต่างไปจากนี้ เพราะว่าเคยร่วมงานกับจิเน็นคุงมาก่อนก็เลยรู้สึกสบายใจ ตอนฝึกเปียโนกับกลอง หรือตอนเข้าฉากด้วยกัน สามารถแสดงได้โดยที่รู้สึกวางใจและไม่ต้องเกรงใจ สนุกมากเลยล่ะ ทั้ง ๆ ที่จิเน็นคุงอายุมากกว่าตั้ง5ปีแท้ๆ
ไทชิ: ทุกคนชอบจิเนนคุงนะ มีทั้งมุมที่น่าเอ็นดู ทั้งมุมที่คอยเป็นผู้นำดึงทุกคนไปข้างหน้า มีมุมพี่ใหญ่อย่างเช่นเวลาพาไปกินข้าว มุมแบบพี่ชาย มุมแบบน้องชายก็มี
จิเน็น: แปลกนะ(หัวเราะ) ทั้งที่นายเด็กกว่าแท้ ๆ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกว่านายเด็กกว่าขนาดนั้น อย่างเวลาไปกินข้าวนายก็เป็นฝ่ายมาชวนฉันว่าวันนี้ไปกินข้าวกัน! ซะด้วยซ้ำ จริง ๆ คนที่เป็นฝ่ายชวนออกไปข้างนอกคือไทชิมากกว่า
ไทชิ: ก็จิเน็นคุงเป็นพวกเก็บตัวนี่นา!
จิเน็น: นิสัยนี้เหมือนเซ็นทาโร่เลยแต่ถึงอย่างนั้นนายก็มีความน่ารักในตัวด้วย ดีจังที่ไทชิมาเล่นบทนี้!
ไทชิ: ปกติก็เป็นงี้แหละมั้ง? แต่ไม่ถึงขนาดเซ็นทาโร่นะ (หัวเราะ)
จิเน็น: ก่อนหน้านี้ ตอนที่ไปเล่นสโนว์บอร์ดด้วยกัน นายก็เป็นพวกดึงดันนะ ฉันเพิ่งเคยไปครั้งแรกยังเป็นมือใหม่อยู่เลยแท้ ๆ แต่ไทชิก็พาขึ้นเขาไปซะสูงเลย
ไทชิ: อันนั้นขอโทษจริงๆนะ สร้างความลำบากให้จิเน็นคุงเลย
จิเน็น: ลำบากจริง ๆ นั่นแหละ (หัวเราะ) แต่จริง ๆ นะ ถ้าบทเซ็นทาโร่เป็นคนอื่นเล่นก็คงจะไม่ใช่แบบนี้
ไทชิ: เพราะสามารถถ่ายทำโดยข้ามสเต็ปสร้างความคุ้นเคยต่าง ๆ ที่ต้องทำไปหลายขั้นเลย
จิเน็น: เพราะไว้วางใจกันได้ด้วยแหละเนอะ!
My favourite! ฉากที่ประทับใจ!
จิเน็น: ตอนที่คาโอรุไปรอที่โบสถ์เพื่อจะชวนริตจังว่าไปอ่านหนังสือกันสองคนมั้ย?
ไทชิ: อ๊ะ ฉากตอนที่จะไปทะเลใช่มั้ย?
จิเน็น: แล้วเซ็นทาโร่ก็โผล่มาแล้วลากตัวฉันไปเลย ทางนี้ยังไม่ทันตกลงเลยว่าจะไป (หัวเราะ)
ไทชิ: เข้าไปล็อคคอแล้วลากไปเลย ทำเหมือนมีแค่คออยู่ตรงนั้นแล้วก็คว้าไปเลย
นานะ: ทั้ง2คนเข้ากันได้ดีมากเลย (หัวเราะ) ดูเป็นธรรมชาติจนฉันนึกอิจฉาเลยล่ะ ในหนังเราก็จะได้เห็นว่าทั้ง2คนไว้ใจกันมากเลย พอดูหนังไปก็รู้สึกสบายใจ แล้วก็สองคนนี้ เวลาคุยกันตามปกติก็ตลกมากเลย เหมือนจะชวนกันเต้นตลอดเวลาเลยนี่? (หัวเราะ)
ไทชิ: ตอนช่วง opening ของหนังก็ทำได้ดีจนขนลุกเลยล่ะ!
จิเน็น: อันนั้นเจ๋งมากเลยล่ะ!
ไทชิ: แล้วก็นะ จิเน็นคุงฝึกเปียโนด้วยวิธีมองแล้วจำจากครูสอนเปียโนทั้งหมดเลย!! เหมือนการจำท่าเต้นอะไรแบบนี้ใช่ไหมนะ?
แถมยังจำได้ทั้งหมดด้วยสปีดอันรวดเร็ว เซ้นส์ดีสุดยอดไปเลย!
นานะ: อย่างฉากงานวัฒนธรรมก็ดีมากจนฉันคิดว่า อยากให้ทุกคนได้ฟังสดๆจังเลย! ฉันได้เห็นทั้ง 2 คนซ้อมด้วยกันมาตั้งแต่แรกก็เลยเห็นพัฒนาการด้วยแล้วก็คิดว่าสุดยอดเลย! ทั้ง 2 คนเล่นดนตรีได้อย่างสนุกสนานมีชีวิตชีวาจริงๆนะ
ไทชิ: แต่ตอนนี้ทำไม่ได้แล้วนะ
จิเน็น: ถ้ามาเล่นตอนนี้จะเป็นยังไงนะ
นานะ: เล่นได้สิ!
ไทชิ: ไม่ไหวอะ (หัวเราะ)
จิเน็น: หลังถ่ายทำจบก็ได้ซ้อมแค่ครั้งเดียวตอนที่หนังกำลังจะเสร็จสมบูรณ์แล้วหลังจากนั้นก็ไม่ได้ซ้อมจริงจังอีกเลย
ไทชิ: ตอนไปกินข้าวด้วยกันก่อนหน้านี้ พอกินเสร็จก็ชวนกันไปเล่นดนตรีที่สตูดิโอหลังจากไม่ได้เล่นมานาน (หัวเราะ)
นานะ: แล้วยังจำเพลงได้ไหม?
จิเน็น: จำได้ จำได้!
ไทชิ: แต่ว่าพอไม่ได้เล่นกลองนาน คือสมองจำเพลงได้ก็จริงแต่ร่างกายไม่ขยับตาม
จิเน็น: ไว้เดี๋ยวตอนเจอกันช่วงโปรโมทหนังก็ไว้ไปสตูดิโอกันอีกนะ!
ไทชิ: อยากไป จะไปให้ได้เลย!!
************************************
Kids On The Slope เพลงแรก รักแรก จูบแรก
เข้าฉาย 31 พฤษภาคมนี้
ตัวอย่างภาพยนตร์
ขอบคุณบทสัมภาษณ์จากสหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล
Comments